ஒரு நிமிட கதை : சந்தர்ப்பம்

santharppam

“காலைல இருந்து ரெண்டு வீட்டுல துணி துவைச்சாச்சு,இன்னும் மூணு வீடு தான் பாக்கி, சிக்கிரம் துவைச்சி முடிச்சா ரேஷன் கடைக்கு போகலாம்”னு யோசிச்சுட்டே மீனம்மா நடந்து போயிட்டு இருந்தாள், அவளோட பழைய மொபைல் சத்தமா அலற ஆரம்பிச்சது, போன்ன எடுத்ததும் , பேரன் குரல்

“ஆயா , எனக்கு இன்னைக்கு 500 ரூபா வேணும்,நான் சாயந்திரம் வீட்டுக்கு வரேன்”, பேரன்

“தங்கம் , ஆயாவே மாச கடைசில காசு இல்லாம இருக்கேன்மா, 500 ரூபா ஆயாட்ட இல்ல கண்ணு”, மீனம்மா

“எங்க அப்பா குடுக்கலைன்னு தான உன்கிட்ட கேட்குறேன்,உன்ட என்னைக்காச்சும் நா காசு கேட்டுருக்கேனா சொல்லு ? ஸ்கூல்ல டூர்க்கு போறேன்னு தானா கேட்டேன்”னு தன் பேரன் சொல்ல, மீனம்மாக்கு இதுக்கு மேலையும் பேரன்ட்ட காசு இல்லனு சொல்ல மனசும் வரல,அவ நிலமைய புரியுற வயசுல பேரனும் இல்ல.

பேரன் பொறந்ததுல இருந்து பெருசா ஒன்னுமே பண்ணதில்ல, தன்னோட வயிற கழுவுறதுக்கே மீனம்மாக்கு மாச வருமானம் சரியா இருக்கு,சரி எதாச்சும் பண்ணுவோம்னு மனசுல நெனைச்சுட்டே.”சரி தங்கம் , நீ சாயங்கலாம் ஒரு 6 மணிக்கு வா, ஆயா உனக்கு காசு எடுத்து வெச்சுருக்கேன்னு” சொல்லி போன்ன வேட்சுடுறா

தன்கிட்ட இருக்குறதோ 350 ரூபா தான் , அந்த 350 வெச்சு குற மாசத்த ஓட்டிடலாம்னு நெனைச்சுட்டு இருந்தாள், இப்ப 500 ரூபா வேணுமே,அதுவும் சாயங் காலத்துக்குள்ள,யார்ட்ட கடன் வாங்கலாம்னு யோசிச்சுட்டே அடுத்து துணி துவைக்குற வீட்டுகுள்ள நுழைஞ்ச

அது ஒரு bachelor பசங்க ரூம்,நாலு பசங்க,அதுல ரெண்டு பேரு ரொம்ப பாசமா இவகிட்ட பழகுவாங்க,ஒருத்தான இந்த ரெண்டு வருசத்துல அவ பார்த்ததேயில்ல, இன்னொருத்தனுக்கு குணம் காணாது,அவன் தான் எப்பவுமே இவளுக்கு மாச சம்பளம் குடுப்பான்,ரொம்ப “கறார்” ஆனா எல்லா மாசமும் பேசுனப்படி கரெக்ட்டா ஒன்னாத்தேதி சம்பளம் குடுத்துடுவான்.

இன்னைக்கு அவன் இருக்க கூடாது, மத்த பசங்க யாரச்சும் இருந்த, முன் பணம் வாங்கலாம்னு நெனைச்சுட்டே ரூம் குள்ள போனவளுக்கு ஏமாற்றம், அந்த “கறார்” பையன் தான் இருந்தான்.ரொம்ப தயங்கி தயங்கி தன்னோட தேவையா சொன்னதும் வழக்கம் போல அந்த பையன்.

“முன் பணம்லாம் குடுக்க முடியாது,அடுத்த வாரம் சம்பளம் வந்துடும்”னு சொல்லிட்டு போன்ல யார்டையோ பேச ஆரம்பிச்சுட்டான்.

மீனம்மாக்கு இப்ப அடுத்து என்ன பண்ணலாம்னு ஒரே சிந்தனை,”சேட்டு வீட்டுல கேட்கலாமா?இல்ல வாத்தியார் வீட்டுல கேட்கலாமா”னு யோசிச்சுட்டே ஊற வெட்ச துணிய துவைக்க ஆரம்பித்தாள்,வழக்கத்த விட அன்னைக்கு துணி அதிகமா இருந்துச்சு. நிறைய ஜீன்ஸ் வேற, ஒரு ஜீன்ஸ துவைக்கும் போதும் பாக்கெட்ல ஏதோ இருக்குறது தட்டுப்பட, கைய விட்டு பாக்குற,”ரெண்டு 500ரூபா நோட்டு”, மீனம்மாக்கு காச பார்த்ததும் மனசு தடுமாற ஆரம்பிக்குது.

காச நாமளே எடுத்துட்டு போயிடலாமா?அந்த பசங்க கேட்ட தெரியாதுன்னு சொல்லிடலாமானு ஒரே குழப்பம், அடுத்தவங்க காசு மேல அவளுக்கு எப்பவுமே ஆசை கிடையாதுதான்,ஆனா இப்ப அவளோட தேவை இந்த காசு மட்டும் தான்.

தன் பேரன் பொறந்த நாளுல இருந்து அவனுக்கு ஒரு குண்டுமணி அளவுக்கு கூட தங்கமோ இல்ல தீபாவளி,பொங்கலுக்கு ஒரு துணிமணியோ அவ எடுத்து குடுத்ததும் கிடையாது,இப்ப பேரனே கேட்டும் 500 கூட குடுக்கலைனா அவ மனசு நிச்சயம் தாங்காது.

என்ன பன்ணலாம்னு யோசிச்சுட்டே எல்லா துணியையும் துவச்சி முடிச்சுடுரா.கடைசில அவ மனசுல ரெண்டு விஷயம் வருது
ஒன்னு,” தன் பேரனுக்கு முதல்முதலா குடுக்குற காசு திருட்டு காசாவ? இருக்கணும்”
ரெண்டு, ” பேரன் வேற இந்த காச வாங்கிட்டு “டூர்”க்கு போறேன்னு சொல்லிருந்தானே, இந்த காசுல வெளிஊறு போய் அவனுக்கு ஏதாச்சும் ஆச்சுனா”னு யோசிச்சுட்டே அந்த “கறார்” பையன்ட போய் காச குடுத்துட்டு வீட்ட விட்டு அவ கிளம்பி போகுற

மனசு முழுக்க கைய விட்டு போன காசு மேலையே இருக்கு, “சரி பேரன் திட்டுனாலும் பரவால”னு தனக்கு தானே சமாதானம் சொல்லிட்டே நடக்கும் பொது.பின்னாடி இருந்து ஒரு குரல்.

“500 வேன முன் பணமா வேட்சுகோங்க”னு அந்த “கறார்” பையன் சொல்ல.

ஈரக் கைய தன் சேலைல துடைச்சுட்டே சிரிச்ச முகத்தோட மீனம்மா காச வாங்குன.

-ஷேக் அப்துல்லா

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s